Znacie? Doświadczacie? U mnie PMS uwidacznia się co miesiąc. Raz łagodniej, a raz mniej. W tym miesiącu chyba miałam kumulację za kilka poprzednich, trochę bardziej spokojnych.

Dolegliwości, które występują u sporej liczby kobiet w drugiej fazie cyklu, przed okresem nie należą do przyjemnych. Są to zarówno objawy fizyczne, jak i psychiczne. I nie wiem, które są gorsze.

W tym miesiącu plamienia pojawiły się szybko. Sądziłam, że okres przyjdzie tak jak w poprzednich cyklach. Tym razem @ postraszyła mnie jednak plamieniami przez 3 dni, natomiast sama przyszła po 27 dniach. Wszystko było ok, do niedzieli. Jak się okazało do ostatniego dnia cyklu, czyli do dnia poprzedzającego nadejście okresu. Źle znoszę PMS, a napięcie przedmiesiączkowe + jesień i deszcz za oknem to już w ogóle tragedia.

PMS – objawy

Oto, co mnie zazwyczaj spotyka w związku z „Premenstrual Syndrome”, czyli moje objawy PMS:

• Zwiększony apetyt i zachcianki

Już kilka dni wcześniej ciągle mam ochotę coś jeść, najlepiej słodkiego. W tym miesiącu zrobiłam nawet po raz pierwszy brownie z bananów, by może choć trochę sądzić, że będzie zdrowiej. No ale przede wszystkim nadal słodko. 😉

• Trądzik

Ten towarzyszy mi bardzo często, choć myślałam że kiedyś z niego wyrosnę. Sądziłam, że to tylko wiek młodzieńczy charakteryzuje się wypryskami. Jak się okazuje chyba nie. Mam problem z cerą, ale przed okresem jest jeszcze gorzej. Nie dość, że samopoczucie do kitu to i widok w lusterku nie poprawia nastroju. :/

• Ból brzucha i ból krzyża

Ból miesiączkowy. Najbardziej boli jak już okresu dostanę, choć uważam że i tak moje bóle menstruacyjne nie są zbyt silne. Już nie pamiętam kiedy brałam jakąś tabletkę przeciwbólową, a przecież endometrioza, którą posiadam, podobno charakteryzuję się w szczególności bólem. Jednak nie u mnie. Ale wracając do bólu brzucha i krzyża, to pojawiają się przed @, i są takimi bólami przepowiadającymi, może niezbyt silnymi, ale po prostu nieprzyjemnymi.

• Wrażliwość piersi

Ból piersi w zasadzie pojawił się dość niedawno. Wcześniej raczej tego nie odczuwałam. Nawet nie wiem czy to do końca ból, raczej taka wrażliwość, że lepiej „nie dotykaj!” 😉

• Ból stawów

To podobno też objaw PMS. Nie wiem czy to prawda, ale w tym miesiącu bolało mnie kolano. Przez dwa dni chodziłam i narzekałam, że zaraz będę kuleć. Podobno mogą boleć też łokcie, kostki i nadgarstki mimo tego, że nie doznałyśmy żadnej kontuzji. I to by się zgadzało, bo mój ból kolana zniknął, gdy przyszła miesiączka.

To były główne objawy fizyczne, czas na objawy emocjonalne.

• Poirytowanie i złość

Podczas zespołu napięcia przedmiesiączkowego wszystko mnie wkurza. Po prostu.

• Zmęczenie

Na kilka dni przed okresem mam spadek formy. Czuję się zmęczona w zasadzie nawet siedzeniem. A w tych dniach spanie jest chyba najlepszym zajęciem pod słońcem, z kolei towarzystwo poduszki bije na głowę wszystkich moich prawdziwych przyjaciół.

• Zmienny nastrój

W ciągu godziny mój humor potrafi przejść od bycia szczęśliwą, przez złą i poirytowaną, po bardzo smutną. I takie wahania nastroju kilka razy w ciągu jednego dnia.

• Płaczliwość

Oj tak, łzy podczas PMS’a są na porządku dziennym. Wszystko potrafi mnie doprowadzić do płaczu. Słowa męża, reklama w telewizji i wiele innych myśli, które akurat kłębią się w głowie.

Nasze kochane hormony

W niedzielę miałam apogeum. Raz miałam ochotę mówić mężowi, że kocham go najbardziej na świecie, a za chwilę chciałam go spakować i wyrzucić z domu. On mówił jedno, a ja do tego dorabiałam w głowie inną teorię i nakręcałam się sama. Płakałam pół dnia, sama w zasadzie już nie wiem dlaczego. Wszystko mnie denerwowało: gadający mąż, szczekający pies, nawet to, że muszę wstać i zrobić obiad. Oliwy do ognia dolała krótka rozmowa z ciężarną koleżanką, której po chwili napisałam, że mam gorszy dzień i nie chcę z nią gadać. A potem oczywiście płacz, złość i żal do świata. Mój dzień chyba nawet nie był gorszy, był tragiczny!

Mąż tego dnia patrzył na mnie jak na nienormalną. Raz miałam ochotę się śmiać, raz płakać, a międzyczasie trzaskać drzwiami. Przytulałam się do niego, ocierając łzy w jego ramię, a za chwilę odwracałam się plecami i mówiłam, że nie chcę z nim rozmawiać. On już mnie zna i wie, że przed okresem jestem nieznośna. Ale ostatnio serio sama zastanawiałam się co ja robię! I dlaczego tak się zachowuje!? Przez chwilę nawet zaczęłam współczuć mojemu mężowi, że musi to znosić. Bo znosi to jakoś, skoro przez tyle lat się jeszcze nie wyprowadził. 😉 Ale raczej nic z tego nie rozumie. I tak patrzy tylko na mnie z politowaniem i zastanawia się czy to naprawdę możliwe. Czy naprawdę nadchodzący okres może tak zmienić kobietę? I czy serio to hormony nami wtedy rządzą? Dla niego to abstrakcja. Pewnie jak dla większości mężczyzn. A i ja nie do końca potrafię wytłumaczyć swoje dziwne zachowanie. Bo pewnie tydzień wcześniej czy dwa tygodnie później moja reakcja byłaby zupełnie inna.

Na szczęście minęło już 5 dni. Ja wróciłam do świata normalnych 🙂 a nawet żegnam się już z okresem. Mąż przeżył, pies też, nawet talerze nie ucierpiały 😉 Mam nadzieję, że szybko taki dzień jak w minioną niedzielę się nie powtórzy!

Czy też macie takie „jazdy” przed okresem? Jeśli tak, napiszcie! A ja udowodnię mojemu mężowi, że to zupełnie normalne i nie ma jakiegoś odosobnionego przypadku w domu. Chyba, że ma? 😉 😉 😉