Koniec roku. Kolejnego roku! Doskonale pamiętam, gdy przygotowywałam wpis 12 miesięcy temu, również 31 grudnia. Wciąż nie mogę uwierzyć, że od tamtego czasu minęło już 365 dni.

2016 miał być przełomowy –  nie był. Kończąc tamten rok, w poście „Ostatnia kartka z kalendarza”, napisałam, że może najlepszym planem na kolejny rok będzie „nic nie planować”. I rzeczywiście chyba tak jest lepiej – bo wtedy można się miło zaskoczyć, a nie boleśnie rozczarować.

Tylko czy tak się da? Da się nie snuć planów na przyszłość? Każdy z nas ma marzenia i trzeba dążyć do ich spełnienia, ale uważam że nie za wszelką cenę. Ale o tym już pisałam wiele razy.

Jak na koniec roku przystało powinnam pewnie podsumować mijający rok, ale w zasadzie zrobiłam to już w sierpniu, gdy blog „obchodził” pierwsze urodziny. Od tamtej pory w kwestii starań o dziecko nic się nie zmieniło.

Ale zmiany nadeszły w innych kwestiach.

„Chciałabym, także w tym roku, zakończyć mój kolejny etap edukacji. Pomyśleć o własnym M. Ale wiem że życie weryfikuje plany po swojemu.”

Tak napisałam rok temu.

Pierwszego punktu nie udało się zrealizować. Niestety. W tym roku cel jest ten sam. Czas definitywnie zakończyć te studia! I mam nadzieję, że za rok, nie napiszę tego samego 😉

Punkt nr 2. Własne mieszkanie… Chciałam o nim w tym roku pomyśleć, a tu niespodzianka. Kupiliśmy mieszkanie! Co prawda podpisaliśmy kredyt hipoteczny, a mieszkanie nam się dopiero buduje, ale z tego powodu jestem bardzo szczęśliwa! Zatem za rok – chcę urządzać już nasze własne cztery kąty.

Blog o niepłodności

Końcówka roku zaskoczyła mnie czymś jeszcze. Udało mi się znaleźć pracę, na pełny etat, od poniedziałku do piątku, 8 godzin dziennie. Pracę, którą chyba zawdzięczam… pisaniu bloga. Poznania tajników blogowania od środka. Pisaniu do ludzi.

A jeśli znalazłam pracę, która jest dla mnie atrakcyjna i odważyłam się na nią, dzięki prowadzeniu bloga, to czy mogę powiedzieć, że mam ją dzięki… niepłodności? Bo przecież gdyby nie starania o dziecko, gdyby nie niepłodność tego bloga, by nie było.

Ostatnie miesiące 2017 okazały się też pozytywne dla mojego męża, bo w pracy awansował na wyższe stanowisko.

Między innymi z tych powodów kończę ten rok z uśmiechem na twarzy. Zapominam o pobycie w szpitalu w tym roku, laparoskopii, endometriozie i słowach lekarza, który sugeruje inseminację. Przyznam, że odkąd zaczęłam pracę nawet nie mam czasu nad tym myśleć. Zaniedbałam uzupełnianie informacji do kalendarza owulacji, zdarza mi się coraz częściej nie wziąć moich suplementów, przestałam czytać forum. Skupiłam się na reorganizacji naszego życia w tym praktycznym zakresie, czyli kto kiedy gotuje obiad, robi zakupy czy wyprowadza psa 😉 Cały czas utrzymuję, że odpowiedzi na te trudniejsze pytania dotyczące starań o dziecko przyjdą po prostu w odpowiednim momencie. Same.

Obietnica potomstwa

Dziś oprócz tego, że to Sylwester i ostatni dzień 2017 roku to również Święto Świętej Rodziny. A dzisiejsze pierwsze i drugie czytanie liturgiczne tylko mnie upewniło, że trzeba wierzyć, zaufać i mieć nadzieję.

Fragment I czytania z Księgi Rodzaju:

„Pan okazał Sarze łaskawość, jak to obiecał, i uczynił jej to, co zapowiedział. Sara stała się brzemienną i urodziła sędziwemu Abrahamowi syna w tym właśnie czasie, jaki Bóg wyznaczył.”

Fragment II czytania z Listu do Hebrajczyków:

„Dzięki wierze także i sama Sara, mimo podeszłego wieku, otrzymała moc poczęcia. Uznała bowiem za godnego wiary Tego, który udzielił obietnicy.”

Zatem na zbliżający się Nowy Rok życzę Wam dużo miłości, wiary i nadziei. Chciałabym, aby dla każdej z nas „ten wyznaczony czas” nadszedł już niebawem…