Słowo „niepłodność” przewija się przez mój blog. Na początku nieśmiało, obecnie coraz częściej. Dopiero po zaakceptowaniu sytuacji, po zrozumieniu, że niepłodność jest częścią mojego życia, mogę coraz swobodniej o tym pisać.. i mówić.

Właśnie dzisiaj rozpoczął się Tydzień Świadomości Niepłodności. Wydarzenie to jest inicjatywą Fertility Europe – organizacji zajmującej się problematyką płodności i niepłodności. Ma na celu zwrócenie uwagi na narastający problem, jakim jest niepłodność w społeczeństwie europejskim. Więcej o samej inicjatywie przedstawię Wam w kolejnym poście. W tym chciałabym podzielić się z Wami moimi odczuciami…

Niepłodność

Już na początku działalności bloga napisałam tekst „Starania o dziecko – trudny temat?”, który podkreślał, że niepłodność nadal jest tematem tabu. Zaczęłam pisać swój pamiętnik jako formę terapii, a dzięki niemu bardzo zagłębiłam się w tym powszechnym problemie. Ostatnio we wpisie „Niepłodność” na podstawie swoich doświadczeń podzieliłam się tym jak często wygląda codzienność w niepłodności. Nierzadko towarzyszy jej wstyd, niechęć do siebie, do świata i do mówienia o tym, co nas spotyka. Jeśli ktoś bardzo szuka, to znajdzie informacje na temat niepłodności, w końcu w Internecie można znaleźć wszystko. Ale ciągle w społeczeństwie jest jakaś bariera, żeby o tym głośno mówić. W pewnym sensie rozumiem to, bo sama przecież należę do społeczeństwa ludzi niepłodnych. Patrząc na moich bliskich czy też znajomych jednak większość z nich nie miała problemu z poczęciem dziecka. Mamy w otoczeniu dzieci planowane, wyczekiwane, ale też te, które były dla rodziców niespodzianką, jak to się potocznie mówi – po prostu wpadką. Skoro według statystyk 1 na 5 par nie może począć dziecka, mam też w swoim kręgu osoby z problemami, ale wbrew pozorom w najbliższym otoczeniu nie jest ich aż tak dużo – w porównaniu z tymi, którzy rodzicami zostają ot tak. I może właśnie dlatego osobom płodnym trudno jest zrozumieć jak to jest nie móc zajść w ciążę. Może stąd te dobre rady, które ich zdaniem naprawdę są dobre, a nas – ludzi niepłodnych doprowadzają do szału. Płodni i niepłodni, to nagle jak dwa różne światy. Jednym ciężko zrozumieć jest tych drugich, trudno wytłumaczyć pewne zachowania. A skoro nie możemy się dogadać, nie chcemy współczucia to często przemilczamy różne poruszane tematy, nie odzywamy się publicznie choć w środku myśli i emocje buzują.

Przyczyny niepłodności

Chcę jeszcze raz zwrócić uwagę na to, że niepłodność to problem społeczny. To problem powszechny i bez wątpienia choroba cywilizacyjna. Jej przyczyn jest wiele, niepłodność może dotykać zarówno kobiety, jak i mężczyzny. Przyczyną niepłodności może być:

• styl życia,
• stres,
• mało aktywności fizycznej,
• zła dieta.

Ale mogą to być również:

• zaburzenia hormonalne,
• zaburzenia owulacji,
• różnego rodzaju choroby (np. tarczycy),
• zespół policystycznych jajników,
• endometrioza,
• zły stan nasienia mężczyzny spowodowany np. trybem życia, urazami jąder, przegrzewaniem ich, stanami zapalnymi.

Niepłodność może też być idiopatyczna, czyli taka której przyczyna w ogóle nie jest znana.

Świadomość Niepłodności

Tydzień Świadomości Niepłodności powinien zwrócić uwagę ludzi na to, iż niepłodność dotyka jedną na pięć par. To znaczy, że ta jedna z pięciu par będzie potrzebowała pomocy medycznej, aby zajść w ciążę. Będzie się leczyć, robić badania, szukać przyczyny, chodzić na wizyty, przyjmować różnego rodzaju leki czy stosować wspomaganie owulacji. Niektóre z niepłodnych par zdecydują się na inseminację, a inne podejdą do procedury in-vitro. Część zdecyduje się na adopcję, ale najczęściej bywa to ostatnim etapem walki. Wszystkie wcześniejsze, nie oszukujmy się, wymagają funduszy i to niestety nie małych. Rozpoczynając od prywatnych wizyt u ginekologa, przez nierefundowane leki, trafiając następnie do prywatnej kliniki niepłodności, decydując się na płatną IUI lub niedofinansowywane in-vitro. Przeżywając w czasie leczenia skrajne emocje, chwile wzmożonej nadziei i wielkiego rozczarowania. Udając, że wszystko jest w porządku, przyklejając uśmiech numer … – wybierz jaki chcesz, w zależności od okazji.

Pomoc dla osób niepłodnych

W większych miastach organizowana jest pomoc dla niepłodnych, jednak uważam że to ciągle za mało. Osób z problemami z płodnością cały czas przybywa, a lokalne programy wsparcia nie są wystarczające. Sama mieszkam w stolicy województwa, a w mieście jest jedna prywatna klinika niepłodności, o niezbyt zadowalających opiniach. Wsparcie psychologiczne można sobie zapewnić – ale samemu – znajdując psychoterapeutę w prywatnym gabinecie. Oczywiście nie chodzi tylko o pieniądze. Chodzi również o pomoc, o to wsparcie psychiczne. Wiele osób nie radzi sobie z problemem niepłodności, zamyka się w sobie, a ich kondycja emocjonalna nie jest w dobrym stanie. Idealnym rozwiązaniem byłaby kompleksowa diagnostyka i terapia niepłodności zapewniająca zarówno leczenie ginekologiczne, endokrynologiczne, jak i wsparcie psychologiczne. A to wszystko jeszcze w jednym miejscu, w jednym ośrodku leczenia niepłodności. I jeśli już nie całkowicie za darmo, to chociaż po części dofinansowywane.

Ach, marzenie. No ale może kiedyś… Może kiedyś osoby mające trudności z poczęciem dziecka przestaną się tego wstydzić, społeczeństwo dowie się jak poważny jest to problem, a państwo zrozumie, że nie wystarczy 500+, żeby ludzie posiadali dzieci.

Wydarzenie, takie jak to dziś przeze mnie wspomniane – Tydzień Świadomości Niepłodności – oraz inne inicjatywy dotyczące płodności i niepłodności są potrzebne. Bardzo potrzebne. I mam nadzieję, że choć raz w przeciągu tego tygodnia o tym wydarzeniu gdzieś jeszcze usłyszę…