Ojj… ostatnimi czasy nie jest dobrze. Jesienne przygnębienie? Chandra? Depresja? Ciągłe nerwy, stres, płaczliwość, przykre myśli. Co to? I czy w ogóle ma coś wspólnego z obecną porą roku? Same pytania, a żadnych odpowiedzi.
Wszystko we mnie narastało. I rozczarowania, i wiara. I smutek, i chęć walki. I to pragnienie.. pragnienie aby spełnić marzenie o rodzicielstwie. Pokładałam w tym cyklu jakieś wielkie nadzieje. Pewnie też dlatego, że zbliżała się nasza rocznica. Ten cykl obejmował jedną z piękniejszych dat w moim życiu – 16 lipca – nasza piąta rocznica ślubu. I jeszcze mąż jak nigdy do tej pory mówił, że czemu ma się nie udać. Uda się! I będziemy mieć taki piękny prezent rocznicowy…
Poniedziałek, 20 czerwca, 10 dzień cyklu. Wizyta kontrolna po Sono HSG. Moja kolejna, nie liczę nawet która, wizyta u ginekologa. Można powiedzieć, że nawet go polubiłam. Sympatyczny z tego lekarza facet. Ale oprócz tego, że sympatyczny, chciałabym również żeby był skuteczny. Jest młody, na razie widać, że chce mu się pracować i pomagać. Jest bardzo spokojny i opanowany, odpowiada na pytania na wizycie, gdy jest taka potrzeba daje swój numer telefonu, odbiera je, a jak nie odbiera to zawsze oddzwania. Mam nadzieję, że chęć do pracy mu nie zniknie szybko i będzie z zaangażowaniem szukał przyczyn naszych niepowodzeń…
Czas starań to niewątpliwie szczególny okres dla obojga małżonków czy partnerów. Kiedy już podejmujemy tak ważną dla nas decyzję, chcemy aby wydarzyło się to jak najszybciej… A jeśli nie wychodzi?
Zamiast snucia pięknych planów, pojawia się najpierw nadzieja, a potem lęk, frustracja, złość, rozczarowanie… To powoduje huśtawkę nastrojów (szczególnie kobiety), która często wyznaczana jest etapami cyklu. Mężczyzna przeżywa to na swój sposób, w wielu przypadkach nic o tym nie mówiąc. I zamiast sielskiego życia, pojawia się niepewność co do przyszłości. Mija miesiąc, trzy, pięć, osiem… A napięcie narasta.
Najnowsze komentarze