Oglądałyście polską komedię pt. Lejdis? Pamiętacie co nieco fabułę? Mi się ten film bardzo podobał. Pamiętam jak byłam z moim mężem, a wtedy oczywiście jeszcze nie-mężem w kinie. Miałam 18 lat i nie spodziewałam się, że losy jednej z bohaterek będą trochę przypominać moje…
Witam Was tą już letnią – wakacyjną porą, choć od kilku dni jakoś pogoda nie rozpieszcza. 😉 Już kilka razy to powtarzałam i powtórzę kolejny – nie wierzę, że czas tak ucieka między palcami, że minęło już 6 miesięcy 2017 roku! Połowa za nami! Ostatnio dołączyłam do grupy na forum – „Wielkie plany na 2018 rok” – i uświadomiłam sobie, że takie plany miałam też na 2016 i 2017. Czy szczęście się kiedyś do nas uśmiechnie?
„Gdy się obudzi w Tobie lęk
Że jutro będzie bardzo źle
Bo wszyscy wkoło straszą Cię
Ty machnij ręką nie daj się
Bo po co
A przecież jutra nie ma dziś
To fajnie jeśli zechce przyjść
Wciąż jutro w Twoich rękach jest
Zrób coś dobrego ocknij się
Jest po co”
Ten post będzie bardzo szczery. NIE, szczery to złe słowo. Każdy jest szczery. Ten będzie zatem bardzo osobisty…
Ostatnio mało mnie tu… Niestety zaniedbałam trochę swój pamiętnik, ale to może z tego względu, że w tym momencie nic szczególnego się nie dzieje i nie ma czym się z Wami dzielić. Obecnie tak trochę w stanie zawieszenia mija mi dzień za dniem…
Tak.. życie toczy się dalej, musi. A ja? Chyba stoję w miejscu. Czemu tak trudno normalnie żyć? Tak jak jeszcze półtora roku temu? Bez zastanawiania się czy jestem w ciąży czy nie jestem, czy tym razem się uda czy nie uda. Żyć tak po prostu, cieszyć się tym co mnie spotyka, czerpać z życia jak najwięcej. Ostatnio nie potrafię!
A więc wszystko tak jak przewidywałam. Okres przyszedł jak w zegarku, w przewidywanym przeze mnie czasie. Nie zaskoczyło mnie to i wydawało mi się, że nawet nie przygnębiło. Ale chyba tylko tak mi się wydawało… Bo czas trwania okresu był dla mnie pełen złości, irytacji, złego humoru i czarnych myśli.
Poniedziałek, 20 czerwca, 10 dzień cyklu. Wizyta kontrolna po Sono HSG. Moja kolejna, nie liczę nawet która, wizyta u ginekologa. Można powiedzieć, że nawet go polubiłam. Sympatyczny z tego lekarza facet. Ale oprócz tego, że sympatyczny, chciałabym również żeby był skuteczny. Jest młody, na razie widać, że chce mu się pracować i pomagać. Jest bardzo spokojny i opanowany, odpowiada na pytania na wizycie, gdy jest taka potrzeba daje swój numer telefonu, odbiera je, a jak nie odbiera to zawsze oddzwania. Mam nadzieję, że chęć do pracy mu nie zniknie szybko i będzie z zaangażowaniem szukał przyczyn naszych niepowodzeń…
Czy można zacząć lepiej niż w Światowy Dzień Optymisty?! 🙂 Pomysł na bloga zrodził się niedawno, ale dzisiejszy dzień spowodował, że pomyślałam “ale… czemu nie?!” Może będzie to dla mnie pewnego rodzaju terapia, wspaniała przygoda, a może uda mi się komuś pomóc, wesprzeć w chwili zwątpienia? Przecież sama mam takich sporo, ale się podnoszę! Może swoim wpisem też podniosę kogoś na duchu?!
I tak oto 21 sierpnia rusza mój własny prywatny blog… W Dzień Optymisty, czyli dzień pozytywnego myślenia, który ma zachęcić do zmiany nastawienia na bardziej optymistyczną. Chyba nie mogłam sobie wymarzyć lepszego dnia. No więc… zaczynamy naszą przygodę! Bo będziemy w niej razem, prawda?
Najnowsze komentarze