No dobra. Mamy wyniki męża, mam swoją cytologię. Wszystko wydaje się być ok. Może oprócz leukocytów w nasieniu, które chyba mogą świadczyć o infekcji. Ale to musi potwierdzić ginekolog. Z własnych analiz: liczba i ruchliwość plemników w jak najlepszym porządku, prawidłowa morfologia – 10% również nie wydaje się zła. Tylko te leukocyty… Nie pozostaje nic innego, jak wybrać się do lekarza i walczyć dalej!

Wyniki odebrane 19 maja w czwartek musiały poczekać do poniedziałku (23.05), kiedy to mój nowy ginekolog przyjmuje w przychodni. Tak jak myśleliśmy lekarz potwierdził, że wyniki nasienia są dobre, ale przez te leukocyty trzeba wykluczyć infekcję, więc trzeba dodatkowo wykonać posiew nasienia. Czyli znów oddanie do pojemniczka i zawiezienie do laboratorium. Wiedziałam, że mój K. szczęśliwy z tego powodu nie będzie, ale cóż zrobić. Trzeba i już.  Co do cytologii wątpliwości nie było, gdyż według rozpoznania wg systemu Bethesda miałam wynik AI i BI to jest: rozmaz odpowiedni do oceny oraz obraz cytologiczny mieszczący się w granicach normy.

Szósty cykl starań wyróżniał się bardzo zróżnicowaną temperaturą. Choć do porównania miałam tylko poprzedni cykl, ale w tym coś mi się nie podobało. Temperatura skakała jak chciała, wykres taki pokraczny.. więc korzystając z okazji poprosiłam o monitoring, czy może jest jakiś pęcherzyk, bo był to 11dc. Pan doktor żadnego dominującego pęcherzyka nie znalazł, co więcej wspomniał jedynie o torbieli, która nie bardzo mu się spodobała. Ale na razie do obserwacji.

Z tej wizyty nie wyszłam zbyt zadowolona. Cykl zapowiadał się jako bezowulacyjny, brak pęcherzyka dominującego, a w zamian tego tylko jakaś paskudna torbiel. Dodatkowo musiałam po raz kolejny zmobilizować mojego męża do oddania nasienia, by sprawdzić czy nie wdała mu się jakaś infekcja…

Na kolejnej wizycie (za tydzień-30.05) sprawdzenie czystości pochwy – w ramach przygotowania do zabiegu hsg, czyli sprawdzenia drożności jajowodów.

Doktor przedstawił mi dwie opcje tego badania: I. w szpitalu – przychodzę rano, tam podają mi znieczulenie ogólne i wykonują zabieg w narkozie. Wychodzi się tego samego dnia, ale po południu. II. Zabieg sono HSG wykonany w gabinecie, na tabletkach przeciwbólowych, ale trwa około 15-20 minut i po tym jestem zdolna do normalnego funkcjonowania. Lekarz chciał napisać skierowanie do szpitala, ale wybrałam opcję w gabinecie bez narkozy. Stwierdziłam, że jeśli mam przetrwać poród to i na takie badanie muszę znaleźć siłę.

Badania, badania, badania…

Tak jak sądziłam mężowi nie spieszyło się do oddawania nasienia po raz kolejny. Na weekend wyjechaliśmy do domu rodzinnego, a po nim znów poniedziałek i moja kolejna wizyta u ginekologa… Badanie czystości pochwy – identyczne jak badanie do cytologii – po prostu pobranie wymazu.  Tego samego dnia temperatura niewiarygodnie podskoczyła, co teoretycznie wskazywałoby na owulację! Ale że u lekarza byłam poza kolejką wizyta była krótka więc już nie dopytywałam o USG. Uzgodniliśmy, że po wynik mam przyjść za tydzień tj. 6 czerwca (który to już raz?) i że do tego czasu mąż powinien zrobić posiew, żeby mieć już obraz całej sytuacji.

Ponaglona przez doktora kupiłam kubeczek i poprosiłam K. o wykonanie tego, co trzeba. Następnego dnia, tak jak i wcześniej, podwiózł mnie pod laboratorium, a ja zaniosłam kubeczek z żołnierzami. Na wyniki posiewu trzeba jednak poczekać kilka dni, więc odebrałam je w kolejny poniedziałek – przed swoją wizytą ginekologiczną. Cena tego badania to 45zł (mój lekarz nie mógł wystawić skierowania mężowi, a żeby je dostać musiałby udać się do urologa, a to trwałoby wieki lub prywatnie kosztowałoby jeszcze więcej).

Tak więc wyniki odebrałam 6 czerwca, a oto co było na nich napisane:

„Posiew nasienia: WYNIK UJEMNY.
Wyhodowane drobnoustroje reprezentują florę skóry. Brak wzrostu grzybów.”

Z tego wywnioskowałam, że jednak chyba wszystko z moim mężem ok. Gorzej, gdy zobaczyłam swoje wyniki biocenozy pochwy: „WYNIK WĄTPLIWY.

Ocena tzw. czystości pochwy wg. Skali IV-stopniowej. Stopień II/III. Granica stanu fizjologicznego. W rozmazie obecne nieliczne pałeczki kwasotwórcze oraz nieliczne bakterie Gram-ujemne i poj. leukocyty.”

Kiedy na wyniki spojrzał lekarz swoim fachowym okiem, stwierdził, że z mężem jest wszystko dobrze. Badanie nasienia i posiew wyszły prawidłowo. Co do mnie trzeba dodatkowo jeszcze zrobić wymaz z pochwy, aby na 100% wiedzieć czy jest dobrze, bo tak jak było napisane na kartce z laboratorium „wynik wątpliwy”. Więc mało przygotowana na to, że będę tego dnia musiała się rozbierać po raz kolejny musiałam wykonać badanie. I po raz kolejny po jego wynik zgłosić się za tydzień! Zapobiegawczo miałam zaaplikować sobie lek o nazwie Lactovaginal w celu przywrócenia prawidłowej flory bakteryjnej pochwy. Jeśli wynik wymazu byłby zły to wtedy miałam dostać jeszcze jakąś receptę, ale wtedy być może i zabieg HSG musiałby się przesunąć…

Takim sposobem w krótkim czasie zaliczyłam kilka cotygodniowych wizyt. Zaczynałam czuć się przy moim lekarzu coraz bardziej normalnie 🙂  i z każdą kolejną wizytą nie waliło mi serce jak na początku. Ginekolog stał się dla mnie lekarzem, jak każdy inny, a wizyty w gabinecie przestały być czymś mega stresującym. Zaczęłam się do tego przyzwyczajać, bo to nie był przecież jeszcze koniec….